سالنامه رو باز میکنی

 خرداد

 روز چهارم

از هرچی چهاره بدت میاد

 شروع میکنی به خط خطی کردن

خط خطی که نه

یه چیزی توی این خط ها گم شده

خط های کج خط های راست

تو حضور داری تو.....

میخوام یه چیزی بهت بگم خوب گوش کن

توی تمام خط های این دفتر تو نقش بستی توی تمام خط های کجش

چند تا خط راست میکشم نه همون کج بهتره

خط های راست به دور دست ها میرن

دارم به تمام لحظه های با تو بودن فکر میکنم

دیگه نمیخوام نبودنت رو ببینم

میخوام لحظه های با تو بودن رو ببینم

تو تمام دقایقم نشستی

مثل یه خط کج وقتی که خودشو قطع میکنه

رسیدی به یه نقطه

میخوام لحظه هامو صاف کنم

ببینم تو کی و کجا بودی که نمیری و فراموش نمیشی ؟

کی میگه خطای راست همیشه به مقصد میرسن

توی تمام این 4سال یک لحظه نشد که فکرکنم دیگه نمیبینمت

همیشه فکر میکردم هستی

چه شبایی که خوابت رو میدیدم

وجالبه که همیشه وقتی میرسیدم تو نبودی

خوابم اینجوری شروع میشد

 که همه نوید میدادن تو برگشتی وتا من میومدم ببینمت

میدیدم که رفتی !!!!!

مثل آخرین بار بی خداحافظی

این یعنی چی یعنی بازم دلتنگی

هیچ چیز جای خالیت رو نمیگیره

هیچ چیز

امسال شب قدر همه ی آدمایی که بهم بدی کردن رو بخشیدم

از حق خودم گذشتم اما از حق تو ....

گاهی خط های راست هم کج میشن میشکنن

اصلا نمیرسن یه جا یه  چیزی اونارو میشکنه

هر وقت به خیابون بارونی نگاه میکنم هر وقت یه پیاده رو خیس میبینم

تصویر دور شدن تو تو ی ذهنم نقش میبنده

آروم داری دور میشی

 یقه کت لیت رو میدی بالا ودور میشی

 و منی که که همیشه دور شدنت رو میددم

 منتظر بودم تا برگردی

اما هیچوقت پشتت رو نگاه نمیکردی

 و من همیشه تو حسرت دست تکون دادن میموندم

ناامید نمیشدم حتما اینبار دیگه برمیگرده

فکر میکردم با تغییر خونه با عوض شدن وسایل

 کمرنگ میشی

 اما مگه تو توی اون خونه و وسایل بودی که کمرنگ بشی ؟

دلم برات تنگ شده

هیچوقت فکر نمیکردم یه روزی اینجوری دلتنگت بشم

هیچوقت اون موقع به این لحظه فکر نمیکردم

اما حالا تمام اطرافیانمو خوب نگاه میکنم

صداشونو بخاطر میسپارم

خنده هاشونو چشماشونو  

ونمیتونم یک لحظه کسی رو ناراحت کنم

سریع معذرت میخوام تا ببخشه حتی اگه تقصیر من نباشه

چون حس دلتنگی رو خوب چشیدم

تقلا برای یاد آوری یه لبخند رو تجربه کردم

چون....

یادته آولین بار که یه برگ از نوشته هامو پیدا کردی

من سرت داد میزدم تو توی دستت مشتت کرده بودی

قول دادی که بخونیش و بعد تمام دفتر خاطراتت رو بدی من تا بخونم

زیر قولت زدی میبینی

هنوز اون برگه مچاله رو دارم

دیگه روی برگه چیزی نمینویسم

دارم ترک میکنم

محمد

دوباره به اینجا که رسیدم

 اشکی که از اول نوشته گوشه چشمم جا خوش کرده بود

روی گونم سرازیر شد  به  اسم محمد که رسید

دیگه هیچ خطی رو سرزنش نمیکنم

کی میگه تو رفتی جهنم ؟

هر کی میگه غلط میکنه

تو از اولشم مال بهشت بودی

آدمای بزرگ بزرگ آزمایش میشن

درسته فرصتت کم و کوتاه بود

 اما به ما یاد دادی که زندگی فرصت کمیه تا مرگ

قرار بود یه چیزی بهت بگم

میخوام بگم

هیچ چیز جای خالیت رو پر نمیکنه

آدما دروغ میگن زمان مرهم درد های بزرگه

نیست  

اون زخم هارو عمیق تر میکنه

زمان عادت رو از بین میبره نه عشق و علاقه رو

هممون دلتنگتیم

من منتظرم تا مثل خوابام

 یه روز نوید اومدنت رو بدن

و من اینار وقتی میرسم تو تا همیشه باشی

نوشته شده در سه شنبه 1389/03/04ساعت 1:4 AM توسط چکاوک| |